“Thuiskomen bij jezelf” is zo’n zinnetje dat meteen iets oproept, vind je ook niet? Ken je dat gevoel… alsof je aan het rennen bent, maar je weet niet precies waarheen? Alsof je overal bent, behalve bij jezelf?

Na onze wereldreis kwam ik echt helemaal thuis bij mezelf en ook thuis in ons nieuwe huis. Ik ontdekte tijdens onze reis dat zolang je niet thuis bent bij jezelf, dat je het dan daarbuiten probeert te vinden: in erkenning, prestaties, relaties, spullen, likes. Maar al die dingen zijn tijdelijk. Ze geven wellicht even een kick, maar vullen voor mij niet écht. Het is voor mij als thuiskomen na een lange reis: je hoeft niets meer te bewijzen, je mag stoppen met zoeken. Je mag gewoon zijn.

Ben je jezelf kwijtgeraakt?

De wereld is druk. Altijd aan als je dat toestaat. Steeds sneller. En daarin kun je jezelf ook wat kwijtraken of vergeten — je gevoel, je grens, je behoeftes. Door de zorg voor iemand of je drukke baan, dingen die er spelen in je gezin of daarbuiten of een combinatie van allemaal. Je lijkt meer en meer vast te komen zitten in je hoofd. Thuiskomen bij jezelf zie ik dan als een anker. Een plek in jezelf waar je steeds weer terug kunt keren. Een plek waar het ook rustig kan zijn.

Het is geen eindbestemming, maar een beweging. Soms ben je er, soms verdwijn je weer even. Het gaat erom dat je weet dat je altijd naar terug kunt en het mooie is dat je dit altijd bij je hebt.

Tijdens onze wereldreis met mijn gezin heb ik een diep cadeau gekregen van vertraging en rust. Van binnen ben ik nog meer tot stilstand gekomen. Het voelt alsof ik nog meer afgestemd ben op mijn natuurlijke ritme. Tijdens het reizen was er bijna geen wekker, geen negen-tot-vijf, (bijna) geen haast. We werden wakker wanneer ons lichaam het wilde (of die van de kindjes), aten wanneer we honger hadden, bewogen en ondernamen iets wanneer we daar zin in hadden. Dat natuurlijke ritme laat sporen na.

Ik voel nu nog veel beter waar ik behoefte aan heb, ga vroeger naar bed en heb nog wat meer behoefte aan goed voor mezelf zorgen. Bij onze thuiskomst werd thuis ook nog meer een bubbel. Een bubbel waarin we alles veilig konden laten landen en waarin vertragen de hoofdrol speelt. Ons nieuwe huis en tuin (want daar zijn we echt mega gek op) is een plek waar we echt helemaal mogen zijn.

Door te vertragen geef je jezelf de kans om weer te voelen in plaats van alleen maar te doen. 

Thuiskomen bij jezelf is voor mij;

• Jezelf zijn zonder maskers
  Niet de versie van jezelf die zich aanpast, presteert of probeert te voldoen aan dat beeld van anderen. Maar de jij die gewoon is. Met alles wat daarbij hoort: je twijfels, je moed, je uitbundigheid, je rust.
  
• Voelen in plaats van denken
  Thuiskomen bij jezelf voelt als een landen in je lichaam, in plaats van vastzitten in je hoofd. Je voelt weer wie je bent, in plaats van alleen maar bezig te zijn met het verhaal en het overdenken.

• Zacht zijn voor jezelf
  Het heeft vaak ook te maken met stoppen met vechten. Niet meer hard werken en rennen, niet meer volledig afstemmen met iets buiten jezelf, maar luisteren naar wat er binnen in jou leeft. Dit keer vanuit zachtheid en vertraging.

Thuiskomen bij jezelf: vertragen is de uitnodiging 

Alleen als je vertraagt kun je naar mijn idee echt thuiskomen bij jezelf. Daarom start ik in de praktijk en ook in mijn programma's altijd eerst met het bekrachtigen van de vertraging. Zowel in de ademhaling als ook in de stappen die we zetten.

We kennen het zo goed om steeds als het ware langs jezelf heen te leven. In de snelheid van alledag zijn we vaak bezig met onze lijstjes en ook in ons hoofd:

• Wat staat er allemaal nog op mijn to do lijstje?
• Wat denkt die ander van mij? Hoe kom ik over?
• Heb ik wel voldaan?

Zolang je in je hoofd blijft draaien en blijft rennen is er nauwelijks ruimte om te voelen. Maar zodra je vertraagt — écht vertraagt — komt er ruimte om jezelf weer te horen. Juist ook in de stilte. Dat zachte stemmetje dat altijd al sprak, maar overstemd werd met alle ruis.

Vertragen is eigenlijk de uitnodiging om terug bij jezelf te komen.

Vertragen voelt zo fijn. En toch is het zo moeilijk

Het lijkt soms wel of zelfs ontspanning iets moet "opleveren". Omdat we zo in die doelenmodus zitten kan vertragen ook ongemakkelijk voelen. Iets wat weerstand oplevert. Vertragen vraagt om moed. De moed om het anders te doen.

Vaak is het zo als je dit doet, als jij je even losmaakt van die verwachtingen en prikkels dat dit dan zo heerlijk vrij kan voelen.

• Ruimte voor rust
  Je activeert namelijk hiermee je parasympatische zenuwstelsel — het deel dat zorgt voor ontspanning en heling. Dit voel je direct in je lijf.

• 'Alles wat je aandacht geeft groeit'
  Dingen voelen rijker als je vertraagt. Je kop koffie of thee proef je helemaal en smaakt nog beter. Tijdens een wandeling hoor je ineens nog meer vogels en de muziek raakt je dieper. Je bent er namelijk écht en bent even uit de automatische piloot gestapt.

• Tijd om in de spiegel te kijken
  In de vertraging komt er ruimte voor reflectie: “Hoe gaat het eigenlijk met me?” Dat kan confronterend zijn en ook rust geven– meestal voelt het juist ook goed, omdat je hiermee dichter bij jezelf komt.
  

Welke 3 tips heb ik dan voor jou om te vertragen?

1. Adem in, Adem uit

Ademhaling, meditatie en de koude prikkels zijn de manier om je immuunsysteem bewust te beïnvloeden. Als jij me al een beetje kent dan weet je dat ik van alle drie een groot fan ben. Waarbij de ademhaling het makkelijkste is om in te zetten aangezien je die altijd bij je draagt.
Een korte oefening die je altijd toe kan passen.

• Ga zitten of staan
• Plaats je handen in je middenrif (mocht je dit al vaker hebben gedaan is dit niet meer nodig)
• Adem 4 tellen in → houd 4 tellen vast → adem 6 tellen uit.
• Herhaal dit 10 keer

Tip: zet een reminder dagelijks in je telefoon met 'adem' voor jouw korte adem-moment

2. Een pauze zonder afleiding

Zorg dat je dagelijks één moment hebt zonder prikkels. Geen telefoon, het liefst ook even niet kletsen, niet achter je computer. Dit wordt jouw moment zonder afleiding. Inspiratie voor zo'n moment:

• Koffie of thee drinken waarbij jij je warme mok voelt, ruik, proef, neem rustig en met aandacht een slok.
• Buiten wandelen zonder je telefoon, luister eens goed wat er allemaal te horen is.
• Ga ergens zitten en doe even helemaal niets. Kijk rond en neem het in je op.
  

3. Één ding tegelijk

Wanneer je één ding tegelijk doet dan ben je helemaal daar met je aandacht. Er is geen ruimte voor iets anders en dat is ook precies de bedoeling. Vaak kun je dan ook nog beter voelen wat je nodig hebt,

• Douchen → voel het water bewust op je lichaam
• Thee zetten → neem hier de tijd voor en zet weer eens een theepot met kaarsje bijvoorbeeld neer. Of kijk eens naar de damp, ruik eraan.
• Jezelf insmeren met bodylotion → doe het langzaam, met aandacht

Het hoeft niet groot te zijn om diep te werken. In dit soort momenten zit wel de vertraging en kunnen die momenten voelen als geluksmomentjes. Puur voor jezelf.

Ruimte maken om thuis te komen bij jezelf

Vaak zie ik in mijn praktijk dat je daarvoor wel eerst wat op hebt te ruimen of ruimte te maken hebt om te kunnen gaan ontdekken.

Thuiskomen is geen eindpunt. Het is een herinneren. Een vertragen. Een weer voelen.

Wil je dit proces niet alleen doen? In mijn SoulWork Embodiment traject creëren we een veilige bedding om terug te keren naar jezelf. Een plek waar je tot rust komt en jezelf opnieuw mag ontdekken.

Daar is moed voor nodig om eerlijk te kijken naar wat je écht nodig hebt. Ik kijk graag met mee.
Neem vrijblijvend contact op om kennis te maken.